มันเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราจะตกหลุมรักใครสักคน อาจเป็นเพราะแค่เดินสวนกัน เจอกันบ่อยๆ ก็ทำให้เกิดคำถามในใจ เอ๊ะ! ทำไมคนนี้ต้องเจอบ่อยด้วยมันเป็นความบังเอิญหรือพรหมลิขิตกันแน่ ?
หญิงสาววัยรุ่นคนนึงได้ออกไปซื้อน้ำที่หน้าโรงเรียนทุกวัน และเค้าได้เจอกับผู้ชาย ราวกับรักแรกพบ เจอกันเพียงไม่กี่นาที นางคนนี้ไปตกหลุมรักขะเจ้าจ้าา เหมือนโชคได้เข้าข้างเพราะผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนนางในสมัย ม.ต้น นางเลยเข้าไปทักเพื่อนเก่าแล้วก็ชำเลืองมองไปยังหนุ่มคนนี้ ปรากฎว่าเขาหันมายิ้มให้นาง นางเลยอมยิ้มให้เล็กน้อย เขินกรุบกริบ 555 สักพักก็แอบกระซิบเพื่อนตัวเองว่า แกๆ คนนั้นนะชื่ออะไร ? ทำไมน่ารักจัง? พอตกเย็นมา เพือนเก่าเลยมาทักนาง
ให้แอดเฟสคนนี้ไป นางเลยสงสัยเฟสใครกันทำไมต้องให้เราแอดด้วย เพื่อนเก่าเลยเฉลยว่าก็เฟสคนที่แกบอกว่าน่ารักอะแหละ ขะเจ้าไม่กล้าแอดมาก่อน ไอ้นางคนนี้ก็เล่นตัวเหลือเกิ๊นนน เลยบอกกลับไปว่า ถ้าอยากคุยกะเราจริงๆก็แอดเรามาก่อนดิ 555 ในใจแค่นางเห็นการแจ้งเตือนว่าผู้ชายที่นางปลื้มมาแอด ก็สั่นงิกๆ ๆๆ ใจเต้นรัวมากแย้ววว >< สรุปว่าผู้ชายคนนั้นก็แอดมา ไม่ต้องรอให้ถึง1 นาที ก็รีบรับเฟสทันทีคร้าาา จากนั้นบทสนทาของเรา2คนก็เริ่มต้นขึ้น หรืออาจจะเป็นจุดก่อให้เกิดความรักเลยก็ว่าได้
ความรักเกิดขึ้นเพราะเราไม่ได้จำกัดความให้มัน เพียงเพราะใช้แค่ความรู้สึก ว่าเราชอบ มันใช่ แค่นี้ก็พอแล้วว ความรักเกิดขึ้นเพราะรอยยิ้มของคนคนนึงจริงๆ.....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น