หากต้องเจ็บควรเดินหน้าหรือถอยหลัง
บ่อยครั้งที่เสียใจคงไม่มีใครอยากเดินต่อหรอก ถูกต้องง! เราเลยเลือกที่จะหยุดและถอยออกมาเอง มันเศร้านะแก คือเราไม่ได้จีบก่อน แต่ทำไมเราต้องเป็นฝ่ายไปก่อนด้วย เห็นทุกอย่างรู้ทุกอย่าง แต่ต้องมานั่งเก็บนั่งคิดคนเดียว ว่าเอ๊ะ! มันไม่ใช่หรอก เขาก็เพื่อนกัน ไม่มีไรแบบมันก็เจ็บเหมือนกันนะ แต่ที่เจ็บไปกว่านั้น คือคำบอกลาง่ายๆ แบบไม่มีเยื่อใย ตลอดเวลาที่คุยกันมาไม่น้อยเลยนะเห้ย เขาคงคิดว่ามันไม่ใช่ความรักแต่เป็นแค่ความผูกพันละมั้ง ในช่วงที่ไม่ได้คุยกันแล้วยอมรับเลยว่าคิดถึงอยากคุย เจอหน้าอยากยิ้มให้ อยากบ๊ายบาย แต่ทุกอย่างที่พูดมาทำไม่ได้เลย เพราะฉะนั้นอย่าให้ความคิดถึงที่เรามีให้เขามาทำร้ายเราสิ เราไม่ได้หายไปไหนจากกันสักหน่อย เราแค่ไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม
ชีวิตของทุกคนสามารถเริ่มใหม่ได้เสมอ ความรักไม่ใช่เรื่องผิดพลาดแต่คือประสบการณ์อย่างหนึ่งให้เราทำครั้งต่อไปดีกว่าครั้งที่ผ่านมา :)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น