แค่คำว่าเพื่อน สั่งให้ฉันอย่าหวั่นไหว
ที่มันยิ่งห้ามหยุดคิดไปไกล ยิ่งห้าม หัวใจไม่ไหว
แค่คำว่าเพื่อน บอกให้ฉันว่าไม่ควร
ยิ่งตอกยิ่งย้ำ คำว่ารัก อย่าคิดเข้ามารบกวน
หลายคนเคยสงสัยไหมว่าทำไมเลิกกันแล้วกลับมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้ บางคนอาจจะทำได้นะก็แบบว่า เลิกก็เลิกฉันมีสปิริตทำไมจะมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้ แต่ถ้าบางคนเค้าไม่สามารถทำได้ อย่าว่าเพื่อนเลยแค่คนรู้จักยังไม่อยากเป็นด้วยซ้ำ เมื่อวันที่เราตกลงว่าจะเลิกคุยกัน เราเลยตัดสินใจลบเฟสเพราะคิดว่าเป็นทางเดียวที่จะไม่รับรู้ข่าวสารของฝ่ายตรงข้าม แต่ไม่เลย ถึงแม้จะลบเฟสไปละแต่ก็ยังแอบไปส่องดูความเคลือนไหวของเขาอยู่ นี่เรายังตัดใจจากเขาไม่ได้จริงๆ :P แต่เวลาผ่านไปนานเรากลับไม่เคยโกรธเลย ไม่รู้ทำไม? มีแต่คิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา คิดถึงแต่ช่วงเวลาดีๆที่ทำให้มีความสุข แม้จะผ่านมาเกือบ2ปีแล้ว แต่พอเรากลับไปคิด เรายังคงยิ้มได้ เพื่อนๆละเป็นเหมือนกันไหม เลิกคุยกับใครคนหนึ่งแต่ยังเก็บเรื่องราวดีๆเอาไว้อยู่ น่าตลกเนอะ คนที่เสียใจที่สุดกลับต้องมาเป็นคนที่นั่งคิดถึงมากที่สุดเช่นกัน แต่เวลาช่วยได้ทุกอย่างจริงๆ ช่วยให้เราลดระดับความแค้น โกรธ มาป็นคนปกติ ทุกอย่างมันคือสัจธรรม
มีรัก ก็ต้องมีเลิก ถึงแม้เราจะไม่ได้ชอบกันเหมือนเดิม แต่เจอกันถ้าจะให้ทักทายเหมือนก่อนมันลำบากใจที่สุด เราเลยปล่อยไปให้เป็นเพียงคนที่เดินสวนกันไปเท่านั้นเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น